top of page
Szukaj

Zastrzyk prawa by Banaszewska - maj 2026


Zastrzyk prawa by Banaszewska | maj 2026

 

Projekt zmian w rozporządzeniu Ministra Zdrowia dotyczącym kwalifikacji pracowników publicznej służby krwi


Ministerstwo Zdrowia przygotowało projekt nowelizacji rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2017 r. w sprawie określenia kwalifikacji oraz stażu pracy wymaganych od osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi oraz wykazu stanowisk w poszczególnych działach i pracowniach tych jednostek. Celem projektowanych zmian jest przede wszystkim dostosowanie przepisów do aktualnych potrzeb organizacyjnych publicznej służby krwi, uwzględnienie postulatów środowiska zawodowego oraz ujednolicenie zasad określania kwalifikacji wymaganych od pracowników zatrudnianych w centrach krwiodawstwa i krwiolecznictwa.


Projekt realizuje również założenia uchwały nr 2/2025 Krajowej Rady ds. Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, dotyczącej rozszerzenia katalogu kwalifikacji zawodowych wymaganych na wybranych stanowiskach.


Najważniejsze zmiany przewidziane w projekcie obejmują:


  1. Zaostrzenie wymagań dla kierownika działu preparatyki


Projekt przewiduje zmianę wymagań kwalifikacyjnych dla stanowiska kierownika działu preparatyki. Osoby posiadające tytuł magistra na kierunkach mikrobiologia, biologia lub biotechnologia będą zobowiązane do posiadania odpowiedniej specjalizacji. Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że zmiana ma na celu ujednolicenie wymogów wobec wszystkich grup zawodowych uprawnionych do zajmowania tego stanowiska. Obecnie wymóg specjalizacji dotyczy już większości kierunków medycznych, dlatego analogiczne rozwiązanie ma zostać zastosowane również wobec absolwentów mikrobiologii, biologii i biotechnologii.


Jednocześnie projekt przewiduje przepis przejściowy. Osoby zatrudnione na stanowisku kierownika działu preparatyki w dniu wejścia w życie nowych regulacji, które nie spełniają nowych wymagań, będą mogły uzupełnić kwalifikacje w terminie 7 lat.


  1. Większa elastyczność przy zatrudnianiu kierowników innych działów i pracowni


Zmiana dotycząca stanowisk kierowników innych działów lub pracowni ma umożliwić zatrudnianie osób posiadających wykształcenie wyższe adekwatne do charakteru konkretnej jednostki organizacyjnej. Nowe przepisy mają zwiększyć elastyczność organizacyjną jednostek publicznej służby krwi i pozwolić na lepsze dopasowanie kwalifikacji kandydatów do rzeczywistych potrzeb poszczególnych działów i pracowni.


  1. Ujednolicenie terminologii dotyczącej kwalifikacji zawodowych


Istotna część projektowanych zmian dotyczy uporządkowania i ujednolicenia nomenklatury stosowanej przy określaniu wymaganych kwalifikacji zawodowych.


  1. Możliwość oceny przydatności wykształcenia przez jednostkę organizacyjną


Projekt przewiduje również przyznanie jednostkom organizacyjnym publicznej służby krwi większej swobody w ocenie, czy wykształcenie kandydata rzeczywiście odpowiada wymaganiom danego stanowiska. W praktyce oznacza to, że samo formalne ukończenie kierunku przypisanego do określonej dziedziny nauki nie będzie automatycznie przesądzało o spełnieniu wymogów kwalifikacyjnych. Jednostka organizacyjna będzie mogła ocenić, czy posiadane kompetencje mają rzeczywiste zastosowanie przy wykonywaniu obowiązków na danym stanowisku.

Rozwiązanie to ma odpowiadać na rosnącą liczbę interdyscyplinarnych kierunków studiów oraz zmieniające się profile kształcenia.


  1. Nowe stanowiska dla pielęgniarek i położnych


Projekt uwzględnia także postulaty związków zawodowych dotyczące wyodrębnienia stanowisk:


  • starszego asystenta pielęgniarstwa,

  • asystenta pielęgniarstwa,

  • młodszego asystenta pielęgniarstwa.


Stanowiska te mają być przeznaczone dla pielęgniarek i położnych zatrudnianych w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi.

 


Zmiana wysokości wynagrodzeń od 1 lipca 2026 roku dla lekarzy rezydentów


Ministerstwo Zdrowia opublikowało projekt nowego rozporządzenia określającego wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury. Projekt wykonuje upoważnienie ustawowe zawarte w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz stanowi konsekwencję corocznej aktualizacji minimalnych wynagrodzeń w ochronie zdrowia wynikającej z ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.


Nowe stawki wynagrodzeń mają obowiązywać od 1 lipca 2026 r.

Podstawą wyliczenia wynagrodzeń jest przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej za 2025 r., które wyniosło 8 903,56 zł. W oparciu o ustawowy współczynnik pracy dla lekarza bez specjalizacji (1,19), minimalne wynagrodzenie zasadnicze lekarza rezydenta w pierwszych dwóch latach szkolenia zostało ustalone na poziomie 10 595,24 zł. Projekt utrzymuje dotychczasowy mechanizm różnicowania wynagrodzeń w zależności od:


  • etapu specjalizacji,

  • charakteru specjalizacji,

  • uznania danej dziedziny za priorytetową.


Wyższe wynagrodzenia otrzymają lekarze i lekarze dentyści odbywający szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach uznanych za priorytetowe dla systemu ochrony zdrowia. Do katalogu specjalizacji priorytetowych zaliczono m.in.:


  • anestezjologię i intensywną terapię,

  • chirurgię ogólną i dziecięcą,

  • choroby wewnętrzne,

  • choroby zakaźne,

  • geriatrię,

  • hematologię,

  • medycynę ratunkową,

  • medycynę rodzinną,

  • neonatologię,

  • neurologię,

  • onkologię,

  • pediatrię,

  • psychiatrię,

  • radioterapię onkologiczną,

  • stomatologię dziecięcą.


Dla lekarzy odbywających specjalizację w dziedzinach priorytetowych wynagrodzenie zasadnicze wyniesie:


  • 11 654,76 zł – w pierwszych dwóch latach rezydentury,

  • 12 714,29 zł – po ukończeniu drugiego roku szkolenia.


Lekarze realizujący specjalizacje nieobjęte wykazem dziedzin priorytetowych otrzymają:


  • 10 595,24 zł – w pierwszych dwóch latach rezydentury,

  • 10 913,10 zł – po drugim roku szkolenia.


Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że projekt zachowuje dotychczasowe zasady różnicowania płac poprzez zastosowanie odpowiednich mnożników do minimalnego wynagrodzenia zasadniczego.


 

Wydłużenie okresu realizacji programu pilotażowego w zakresie usług farmaceuty dotyczących zdrowia reprodukcyjnego do dnia 30 czerwca 2028 r.


Projekt ma charakter techniczno-organizacyjny, a jego zasadniczym założeniem jest utrzymanie dotychczasowego modelu funkcjonowania programu pilotażowego przy jednoczesnym przedłużeniu jego obowiązywania.


Najistotniejszą zmianą jest przesunięcie terminu zakończenia programu pilotażowego z dnia 30 czerwca 2026 r. na dzień 30 czerwca 2028 r. Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że decyzja ta wynika z potrzeby zapewnienia nieprzerwanego dostępu do usług farmaceutycznych w zakresie antykoncepcji awaryjnej oraz utrzymania wypracowanych mechanizmów organizacyjnych, które zostały wdrożone w ramach pilotażu. W ocenie projektodawcy wcześniejsze zakończenie programu mogłoby doprowadzić do powstania luki w dostępie do świadczeń zdrowotnych, które obecnie realizowane są w uproszczonej formule aptecznej.

 

Projekt wprowadza regulację jednoznacznie przesądzającą, że umowy zawarte pomiędzy Narodowym Funduszem Zdrowia a aptekami ogólnodostępnymi w zakresie realizacji programu pilotażowego zachowują moc i podlegają kontynuacji przez cały przedłużony okres jego obowiązywania. Rozwiązanie to ma na celu zapewnienie stabilności prawnej i organizacyjnej programu oraz uniknięcie konieczności ponownego przeprowadzania procedur kontraktowania świadczeń.

 

Projektodawca wskazuje, że program pilotażowy stanowi obecnie istotny instrument organizacyjny umożliwiający dostęp do antykoncepcji awaryjnej w modelu farmaceutycznym, bez konieczności wcześniejszej wizyty lekarskiej.

 

Analiza pierwszego roku funkcjonowania programu wskazuje na jego wysoką efektywność operacyjną oraz realny wpływ na zwiększenie dostępności świadczeń zdrowotnych.

 


Zmiana rozporządzenia w sprawie wysokości i sposobu wnoszenia opłat przez jednostki badawcze za kontrolę i weryfikację spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej


Ministerstwo Zdrowia przedstawiło projekt nowelizacji rozporządzenia regulującego wysokość oraz sposób wnoszenia opłat związanych z kontrolą i weryfikacją spełniania zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej (DPL) przez jednostki badawcze.

Celem projektowanej zmiany jest odejście od stałych kwot opłat na rzecz ich powiązania z obiektywnym wskaźnikiem makroekonomicznym, tj. przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłaszanym corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.


Projekt przewiduje zmianę mechanizmu ustalania:


a) opłaty jednorazowej za uzyskanie certyfikatu DPL,

b) opłaty rocznej za utrzymanie certyfikacji DPL.


Dotychczasowe przepisy określały sztywne kwoty opłat. Po nowelizacji zarówno opłata jednorazowa, jak i roczna będą odpowiadały wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłaszanego przez Prezesa GUS. Zmiana ta oznacza odejście od stałych wartości nominalnych na rzecz mechanizmu automatycznej aktualizacji opartego na danych statystycznych.

 

Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że obowiązujące od 2012 r. przepisy nie były dotychczas aktualizowane w zakresie wysokości opłat, mimo istotnych zmian w poziomie wynagrodzeń oraz kosztów funkcjonowania systemu kontroli DPL.

Projektodawca wskazuje, że wysokość opłat powinna pozostawać w związku z rzeczywistymi kosztami systemu, które obejmują zarówno koszty bezpośrednie, jak i pośrednie.


Do kosztów bezpośrednich zaliczono w szczególności:


  • koszty przeprowadzania kontroli w jednostkach badawczych (podróże, pobyt inspektorów),

  • przygotowanie i opracowanie dokumentacji kontrolnej,

  • analizę zgodności z zasadami DPL,

  • opracowanie raportów, decyzji oraz certyfikatów.


Koszty pośrednie obejmują m.in.:


  • wynagrodzenia pracowników,

  • szkolenia inspektorów,

  • udział w pracach i spotkaniach międzynarodowych grup OECD i Komisji Europejskiej,

  • utrzymanie infrastruktury biurowej oraz systemów teleinformatycznych.



Aktualizacja wykazów substancji dopuszczonych do stosowania w suplementach diety


Zmiany wynikają bezpośrednio z konieczności wdrożenia przepisów dwóch rozporządzeń Komisji Europejskiej:


a) rozporządzenia (UE) 2025/2224,

b) rozporządzenia (UE) 2025/2225,


Najważniejsze zmiany:


  1. Projekt przewiduje wprowadzenie do krajowych przepisów monosodowej soli kwasu L-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowej dopuszczonej formy folianów stosowanych w produkcji suplementów diety. Zmiana ta wynika z pozytywnej oceny naukowej Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), który potwierdził bezpieczeństwo tej substancji oraz jej biodostępność jako źródła folianów w określonych warunkach stosowania. Włączenie tej substancji do wykazu unijnego umożliwi jej stosowanie w suplementach diety na rynku UE, przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa określonych w przepisach wykonawczych Komisji Europejskiej.

  2. Projekt przewiduje również dodanie L-treonianu magnezu jako nowej dopuszczonej formy chemicznej magnezu stosowanej w suplementach diety. Zmiana ta została poprzedzona opinią naukową EFSA, która potwierdziła bezpieczeństwo tej substancji oraz jej właściwości jako biodostępnego źródła magnezu w suplementach diety. L-treonian magnezu został wcześniej dopuszczony do stosowania jako nowa żywność w ramach unijnego wykazu nowej żywności, co stanowi podstawę do jego implementacji w przepisach krajowych.

  3. Projektowana nowelizacja ma charakter implementacyjny i wynika z obowiązku dostosowania krajowego rozporządzenia do zmian wprowadzonych na poziomie unijnym. Zmiany w prawie UE polegają na aktualizacji załączników do dyrektywy 2002/46/WE, co wymaga odpowiedniego odzwierciedlenia w polskim systemie prawnym, w którym dyrektywa została wdrożona poprzez rozporządzenie Ministra Zdrowia.

 


Zmiany w ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej


Projekt ustawy o zawodzie pielęgniarki i zawodzie położnej kompleksowo porządkuje oraz modernizuje dotychczasowe regulacje dotyczące wykonywania tych zawodów, w szczególności poprzez doprecyzowanie katalogu czynności zawodowych oraz znaczące rozszerzenie samodzielnych kompetencji pielęgniarek i położnych.


Najważniejsze zmiany:


  1. Aktualizacja zakresu świadczeń, obejmującą zarówno dotychczas realizowane zadania, jak i nowe uprawnienia, takie jak kierowanie pacjentów na badania diagnostyczne, ordynowanie leków i wyrobów medycznych, udzielanie porad pielęgniarskich, a także – w określonych warunkach – stwierdzanie zgonu w opiece paliatywnej i długoterminowej oraz wystawianie zaświadczeń o czasowej niezdolności do pracy do 5 dni. Jednocześnie podkreślono rolę pielęgniarki i położnej jako podmiotów koordynujących proces opieki, realizujących świadczenia w oparciu o aktualną wiedzę medyczną i podejście evidence-based practice, a także uczestniczących w zarządzaniu jakością, edukacji personelu oraz organizacji opieki zdrowotnej.

  2. wprowadzenie trójstopniowego systemu kompetencji zawodowych obejmującego poziom pielęgniarki/położnej ogólnej, kwalifikowanej oraz klinicznej. System ten ma odzwierciedlać rozwój zawodowy wynikający z edukacji przeddyplomowej i podyplomowej oraz doświadczenia zawodowego, a jego celem jest lepsze dopasowanie zakresu obowiązków do rzeczywistych kwalifikacji, efektywniejsze zarządzanie zasobami kadrowymi oraz stworzenie przejrzystej ścieżki awansu zawodowego. W powiązaniu z tym rozwiązaniem wprowadzono również wyodrębnienie pielęgniarki i położnej zaawansowanej praktyki (APN), które będą mogły samodzielnie realizować rozszerzony zakres świadczeń zdrowotnych, pod warunkiem posiadania tytułu magistra, specjalizacji oraz co najmniej 10-letniego doświadczenia zawodowego. APN ma stanowić elitarną grupę specjalistek o wysokim poziomie autonomii klinicznej.

  3. Doprecyzowanie zasad wykonywania zawodu w różnych obszarach systemu ochrony zdrowia, uznając za jego wykonywanie także pracę w środowiskowych domach samopomocy, zakładach aktywności zawodowej, zakładach pracy chronionej oraz ośrodkach rehabilitacji społecznej i zawodowej osób z niepełnosprawnościami. Rozwiązanie to eliminuje dotychczasowe wątpliwości prawne i zapewnia ciągłość stażu zawodowego. Jednocześnie uregulowano kwestie prawa wykonywania zawodu, jego uzyskiwania, zawieszania i wygasania, w tym wprowadzenie nowych zasad dla cudzoziemców oraz obywateli UE, zgodnych z wymogami dyrektywy 2005/36/WE. Wzmocniono także ochronę tytułów zawodowych oraz doprecyzowano obowiązki etyczne, informacyjne i dokumentacyjne pielęgniarek i położnych.

  4. zmiany ordynowania leków i wyrobów medycznych, które – co do zasady – pozostają zgodne z dotychczasowym stanem prawnym, jednak zostały uporządkowane i ujednolicone. Utrzymano uprawnienia pielęgniarek i położnych z wyższym wykształceniem i specjalizacją do samodzielnego ordynowania wybranych leków i wystawiania recept, w tym w ramach kontynuacji leczenia. Jednocześnie rozszerzono rolę pielęgniarek i położnych w zakresie kierowania na badania diagnostyczne, udziału w eksperymentach medycznych oraz realizacji świadczeń w stanach nagłych. Podkreślono także obowiązek udzielania pomocy w stanach zagrożenia życia oraz możliwość odmowy wykonania świadczenia z przyczyn etycznych lub kompetencyjnych, przy jednoczesnym obowiązku zapewnienia ciągłości opieki pacjentowi.

  5. Wprowadzenie możliwości korzystania z systemów teleinformatycznych w ochronie zdrowia. Utrzymano i doprecyzowano obowiązki w zakresie tajemnicy zawodowej, prowadzenia dokumentacji medycznej oraz zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych. Rozszerzono także regulacje dotyczące form wykonywania zawodu, w tym praktyk indywidualnych i grupowych, oraz zasad nadzoru samorządu zawodowego nad ich wykonywaniem, wraz z możliwością przeprowadzania wizytacji i kontroli.

  6. Wprowadzono obowiązek ustawicznego doskonalenia zawodowego w pięcioletnich okresach rozliczeniowych, realizowanego poprzez kształcenie podyplomowe, kursy oraz samokształcenie, rozliczane w systemie punktów edukacyjnych. Uregulowano również system specjalizacji, kursów kwalifikacyjnych i doskonalących, wraz z procedurami akredytacyjnymi, egzaminacyjnymi (w tym Państwowym Egzaminem Specjalizacyjnym) oraz nadzorem nad jednostkami szkolącymi. Istotnym novum jest także wprowadzenie Państwowego Egzaminu Weryfikacyjnego (PEW) dla osób spoza UE, który ma umożliwić uznanie kwalifikacji zawodowych zdobytych poza systemem unijnym.

  7. Kompleksowa reforma systemu rejestrów zawodowych, w tym Centralnego Rejestru Pielęgniarek i Położnych, co ma usprawnić analizę zasobów kadrowych, planowanie polityki zdrowotnej oraz zarządzanie systemem kształcenia. Uregulowano także szczegółowo kwestie kształcenia przeddyplomowego, w tym strukturę studiów, wymogi godzinowe oraz zmiany dotyczące kształcenia położnych, które mają umożliwić większą elastyczność zawodową i dostosowanie do zmieniających się potrzeb systemu ochrony zdrowia.


Zmiany w systemie raportowania i rejestracji świadczeń zdrowotnych (głównie w związku z wprowadzeniem centralnej elektronicznej rejestracji – CER)


Najistotniejszą zmianą jest odejście od rozproszonego systemu kolejek prowadzonych przez poszczególnych świadczeniodawców na rzecz jednego, centralnego wykazu oczekujących, którym zarządza system ogólnokrajowy. W praktyce oznacza to, że pacjenci nie będą już zapisani wyłącznie u konkretnego świadczeniodawcy, lecz trafią do wspólnej kolejki, a placówki będą jedynie udostępniały swoje harmonogramy i wolne terminy do systemu. W związku z tym zmieniono zasady sprawozdawczości – świadczeniodawcy zostają częściowo zwolnieni z obowiązków raportowania danych dotyczących list oczekujących, ponieważ informacje te będą dostępne centralnie. Zlikwidowano również obowiązek raportowania pierwszego wolnego terminu oraz średniego czasu oczekiwania, zastępując je prognozami wyliczanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia.


Doprecyzowano także, że w systemie CER nie przewiduje się rezerwacji dowolnego, późniejszego terminu przez pacjenta – przydział następuje w ramach centralnego mechanizmu. Projekt wprowadza również zmiany definicyjne dotyczące osób oczekujących, obejmując zarówno pacjentów z już wyznaczonym terminem, jak i tych oczekujących na jego przydzielenie. Dodano także nowe zasady skreślania z harmonogramów, m.in. w sytuacji, gdy pacjent zapisany jest jednocześnie do kilku kolejek na to samo świadczenie. Istotne zmiany dotyczą także identyfikacji personelu medycznego – dla wybranych zawodów wprowadzono indywidualny identyfikator wpisu zamiast dotychczasowego numeru PESEL. Uregulowano również sposób oznaczania krótkich hospitalizacji trwających do 12 godzin, wymagając dokładnego podawania czasu rozpoczęcia i zakończenia świadczenia. W obszarze psychiatrii i psychologii wprowadzono rozdzielenie kodów uprawnień dla dzieci i młodzieży oraz dla dorosłych. Projekt upraszcza część obowiązków sprawozdawczych, m.in. w zakresie kodowania procedur medycznych i statystyki świadczeń, doprecyzowując jednocześnie, że istotne są wszystkie procedury mające znaczenie dla procesu leczenia, a nie tylko te wpływające na rozliczenia finansowe.


Zmodyfikowano także system jednostek statystycznych w podstawowej opiece zdrowotnej oraz wprowadzono zmiany organizacyjne w zakresie harmonogramów przyjęć, w tym wyodrębnienie świadczeń wentylacji mechanicznej w opiece długoterminowej. Wejście w życie zmian zostało rozłożone w czasie – część przepisów zacznie obowiązywać po 30 dniach, inne po kilku miesiącach, a najważniejsze elementy reformy, związane z centralną elektroniczną rejestracją, będą wdrażane etapowo w latach 2026–2027, aby umożliwić dostosowanie systemów informatycznych i organizacji pracy placówek medycznych.

 


Zmiana wysokości opłat za badania psychologiczne osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, kierowców oraz osób pracujących na stanowisku kierowcy


Uzasadnieniem tej zmiany jest potrzeba dostosowania wysokości opłat do rzeczywistych kosztów przeprowadzania badań psychologicznych w obszarze psychologii transportu. Wskazuje się, że obecna stawka obowiązuje od 2014 r. i nie była aktualizowana mimo wzrostu kosztów prowadzenia działalności, w tym kosztów pracy, utrzymania lokali, amortyzacji sprzętu diagnostycznego oraz ogólnego wzrostu cen. Podkreślono, że proponowana kwota 200 zł mieści się w granicach ustawowego upoważnienia i lepiej odzwierciedla realne koszty wykonywania tych badań, co zostało potwierdzone w informacjach przekazanych przez podmioty je realizujące.


Projekt przewiduje również przepis przejściowy, zgodnie z którym badania rozpoczęte przed wejściem w życie nowych przepisów, ale jeszcze niezakończone wydaniem orzeczenia psychologicznego, będą rozliczane według dotychczasowej stawki 150 zł. Ma to zapewnić płynne przejście między starymi a nowymi zasadami i uniknąć sporów dotyczących opłat w trakcie trwających badań.

 


Zmiana rozporządzenia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej


W rozporządzeniu doprecyzowano zasady odpowiedzialności świadczeniodawców za realizację obowiązków związanych z CER oraz wprowadzono mechanizmy umożliwiające Narodowemu Funduszowi Zdrowia weryfikację ich prawidłowego wykonywania. W tym zakresie przewidziano możliwość uzyskiwania przez NFZ informacji z jednostki właściwej w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia oraz powiązano te informacje z mechanizmem wstrzymywania płatności w przypadku niewywiązywania się z obowiązków ustawowych.


Projekt wprowadza również zmiany w zakresie sposobu rejestracji świadczeniobiorców, jednoznacznie wskazując, że dla świadczeń objętych CER rejestracja odbywa się wyłącznie z wykorzystaniem systemu centralnego, natomiast dla pozostałych świadczeń zachowane zostają dotychczasowe formy rejestracji (osobista, telefoniczna oraz elektroniczna).


Dodatkowo projekt porządkuje przepisy dotyczące obowiązków świadczeniodawców w zakresie jakości i organizacji udzielania świadczeń, dostosowując je do aktualnego systemu prawnego oraz eliminując rozwiązania powielające się z regulacjami ustawowymi, w szczególności w zakresie badań opinii pacjentów.

Przewiduje się, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2026 r., co jest skorelowane z terminami wdrożenia centralnej elektronicznej rejestracji.

 


7 maja 2026 roku zostało opublikowane stanowisko Minister Zdrowia w sprawie interpretacji przepisów wynikających z rozporządzenia zmieniającego standard organizacyjny opieki okołoporodowej, w kontekście sytuacji pielęgniarek pracujących na oddziałach neonatologicznych


Wątpliwości te dotyczyły w szczególności zasad zatrudniania pielęgniarek na oddziałach neonatologicznych oraz tego, czy nowe przepisy ograniczają możliwość pracy pielęgniarek bez specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa neonatologicznego.

W stanowisku Ministerstwo Zdrowia doprecyzowało, że standard organizacyjny opieki okołoporodowej wskazuje jako osobę właściwą do sprawowania opieki nad noworodkiem pielęgniarkę specjalistkę w dziedzinie pielęgniarstwa neonatologicznego, co oznacza, że jest to personel posiadający kwalifikacje uznawane za optymalne dla zapewnienia najwyższej jakości opieki nad noworodkiem. Jednocześnie podkreślono, że przepisy nie wprowadzają zakazu zatrudniania na oddziałach neonatologicznych pielęgniarek bez tej specjalizacji.


Zgodnie ze stanowiskiem, obowiązujące regulacje dotyczące świadczeń gwarantowanych w zakresie leczenia szpitalnego, w tym neonatologii oraz położnictwa i ginekologii, nie wyłączają możliwości zatrudniania pielęgniarek z innymi kwalifikacjami zawodowymi, w tym również pielęgniarek specjalistek w dziedzinach takich jak anestezjologia i intensywna opieka. Wskazano jednocześnie, że doświadczenie takich osób nadal stanowi istotny element systemu opieki nad noworodkiem.


W praktyce oznacza to, że pielęgniarka specjalistka w dziedzinie pielęgniarstwa neonatologicznego powinna pełnić kluczową rolę w sprawowaniu opieki nad noworodkiem, natomiast inne pielęgniarki mogą być zatrudniane i uczestniczyć w udzielaniu świadczeń zdrowotnych na oddziałach neonatologicznych, w zależności od potrzeb organizacyjnych podmiotów leczniczych.


 

Nowa polityka lekowa Unii Europejskiej


25.05.2026 r. odbyła się konferencja prasowa poświęcona bezpieczeństwu lekowemu Europy i Polski w kontekście zmian wprowadzanych reformą prawa farmaceutycznego oraz kompromisowych założeń dotyczących Critical Medicines Act.


Unia Europejska przeprowadza największą od około 20 lat reformę prawa farmaceutycznego, której celem jest zwiększenie bezpieczeństwa lekowego państw członkowskich, ograniczenie braków leków oraz uniezależnienie Europy od dostaw z krajów azjatyckich. Kluczowe znaczenie mają dwa pakiety zmian: Pakiet Farmaceutyczny oraz Akt o Lekach Krytycznych. Nowe regulacje mają zachęcać firmy do produkowania leków i substancji czynnych na terenie Europy, także w Polsce, poprzez system zachęt inwestycyjnych i nowe zasady zamówień publicznych. W praktyce oznacza to odejście od modelu, w którym decydowała wyłącznie najniższa cena, na rzecz uwzględniania również bezpieczeństwa dostaw, miejsca produkcji i odporności łańcuchów logistycznych. Reformy mają również poprawić dostęp pacjentów do tańszych leków generycznych i biologicznych odpowiedników, które mają trafiać na rynek szybciej niż dotychczas.


Według Ministerstwa Zdrowia pacjenci mają dzięki temu szybciej otrzymywać tańsze terapie, a jednocześnie Europa ma być lepiej przygotowana na sytuacje kryzysowe, takie jak pandemia, wojna czy przerwanie globalnych dostaw leków. Nowe przepisy przewidują również mechanizmy solidarnościowe i możliwość wspólnych zakupów leków przez państwa UE, co ma zwiększyć stabilność rynku i ograniczyć ryzyko niedoborów.


Reforma obejmuje także rozwiązania wspierające rozwój innowacyjnych terapii, szczególnie w obszarze chorób ciężkich i rzadkich, aby nowe leki szybciej trafiały do pacjentów w całej Unii Europejskiej. Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że prace nad reformami trwały około półtora roku i były prowadzone wspólnie z partnerami krajowymi oraz instytucjami europejskimi. Według przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia oraz instytucji unijnych reforma ma nie tylko poprawić dostępność leków i bezpieczeństwo zdrowotne obywateli, ale także stać się impulsem do rozwoju europejskiego i polskiego przemysłu farmaceutycznego.


 

 

bottom of page